1386-01-24, 13:04:20 |
نون |
|
|
سوگند به خدای سراسر زيبایی،
به آدمهای سراسر عاشق. سوگند به فرايند رکوع به نوع سجود. سوگند به زمینی که از آنيم به آسمانی که بر آنيم به هوا به اکسِژن. سوگند به روز روزهای آفتابی به شب شبهای مهتابی. سوگند به قنوت قنوتهای طولانی. قسم به خورشيدی که میستاییم به آب زلالیکه مینوشیم به لبخندهای پاکی که میبینیم و به گلهایی که ...... سوگند به درهای بسته به قلبهای افسرده به چشمهای آب ديده. قسم به خودم، به خستگی تنم به قلب شکسته ام به فطرتم ذاتم وجودم افکار پريِشانم به اشکهای سردم گریههای طولانیام انتظار چند سالهام به خدای وجودم به غمناکی زندگی چندين سالهام و قسم به به هر آنچه که مقدس است و میپرستم دوستت دارم بانوی دربار ای دوست داشتنیترين دوست داشتنیها |
||
1386-01-24, 12:54:48 |
دنيا يک لحظه میايستد |
|
|
گاهی که دارم میبوسمش، يه آن، خودشو گم میکنه. مکث میکنه و در حال بوسيدن چشماش ساکت میکشه. اما يک لحظه بعد دوباره خودشو پيدا میکنه، چشماش برق میزنه. و…
|
||
1386-01-17, 02:17:21 |
آه |
|
|
گاهی وقت ها ياد چيزهايی می افتی که هم لبخند می زنی و هم از ته دل آه.
يادته اون سال عيد رو که هر روز با هم بوديم. محمد، جات خيلی خاليه.  |
||
1386-01-13, 17:42:27 |
انتظار |
|
|
امروز 13 هم به در شد. عجب غروب دلگيری، و عجب بارانی... بعد از نزديک 20 روز تعطيل بودن....
تمام عيد به اين فکر می کردم که آيا ممکنه باز ببينمش. يعنی ممکنه فردا دانشگاه باشه؟ ای خدا، يعنی می شه سال بعد تمام عيد با اون باشم؟  |
||
1386-01-10, 15:44:33 |
نخورده |
|
|
عجب عيدی شد اين عيد. تا 3 نشه بازی نشه. اوين، تجريش و باز دوباره اوين. بخور و باز بخور.
 |
||